ในวันฝนพรำในยามเช้า

สวัสดีครับคุณผู้อ่าน วันนี้ผมนอนตอนตี2 แต่ก็ต้องตื่นด้วยน้ำเสียงกึ่งตื่นเต้นกึ่งโวยวายของแม่

อู้หู๊วว!!! มันมาแล้ว โอ้โห!!! เมฆดำปึ๊ดลอยต่ำมากน่ากลัวสุดๆ

เป็นใครจะไม่ตื่น แม่จะพึ่งเป็นเวลา 07.30 น. ก็เหอะ ต่อมอยากรู้อยากเห็นของผมก็ทำงาน แล้วทำให้ลุกขึ้นมาดู

ฝนมันก็ตกแรงจริงๆนั่นแหละ แต่ที่พีคกว่าคือ “ไฟดับ”

โธ่เอ๋ย .. ความน่าเบือมาเยือนเราเสียแล้ว ผมคิดในใจ

แม้ผมจะพยายามทำใจให้กลมกลืนกับบรรยากาศคือเงียบ ชิลล์ เหงาๆ

แต่ผมลืมไปว่า บ้านผมไม่สามารถเงียบแบบนั้นได้อีกแล้ว

เพราะ …

เมื่อความหวังในการทำอารมณ์ในวันฝนตกพังทลาย กลายเป็นวันฟ้ามืดในยามเช้าที่แสนวุ่นวาย

ผมไม่มีทางเลือกนอกจากจะเล่นกับลูกเท่านั้น และพยายามถ่ายภาพกับลูก

ลูกสาวผมเหมือนรู้งานที่จะแกล้งพ่อ จากที่หน้าตายิ้มแย้ม พอเห็นพ่อยกกล้องก็ออกอาการ “หน้าบูด” อย่างเห็นได้ชัดเจน

ไม่เป็นไร … อะไรจะหยุดยั้งผมได้ในเช้านี้กันล่ะ ผมไม่ยอม!!!

แม้ว่าไฟจะดับ ใช้กาน้ำร้อนไม่ได้ แต่ผมยังมีเตาแก๊ส อุว่ะ 555555

ทุลักทุเลชิบหายเลยว่ะครับ แต่เช้านี้ของผมก็ต้องดำเนินต่อไป

บั๊ย!

One comment

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *